Historie

In het begin van de spoorgeschiedenis kende Utrecht twee stations. Het eerste is geopend in  1843 door de Nederlandse RhijnSpoorweg Maatschappij en bood een treinverbinding naar Amsterdam en Arnhem. In 1863 kwam daar een buurtstation, gebouwd door de Nederlandsche Centraal Spoorweg Maatschappij bij, met treinen naar Amersfoort, Baarn en Zeist. Deze twee stations waren van elkaar gescheiden door de Leidse Rijn. Een loopbrug verbond de beide stations.

In 1870 werd de door de Staat der Nederlanden aangelegde spoorlijn naar 's-Hertogenbosch geopend. De staat en de NRS konden geen overeenstemming bereiken over een gezamenlijk gebruik van het NRS-station. De staat bouwde daarom een eigen station, station Utrecht StaatsSpoor, 750 meter ten zuiden van het NRS-station. Aan de oostkant van het centrum bouwde de Hollandse IJzeren Spoorweg Maatschappij 1874 het Maliebaanstation.

Van al deze stations was het NRS-station het meest gunstig gelegen. In 1874 werd Utrecht SS alweer gesloten. Vanaf 1901 reden de treinen vanuit Hilversum door vanuit Lunetten naar het NRS-station. In 1921 kwam er een verbinding tussen Hilversum en het buurtstation. Meer en meer treinen uit Hilversum reden naar het buurtstation, in 1939 resulteerde dit in het sluiten van het Maliebaanstation. Ondertussen werd het NRS-station in 1909 omgedoopt in "Centraal Station". Na een uitbreiding van de capaciteit van het Centraal Station, werd het buurtstation in 1937 overbodig. Met de bouw van de Leidseveertunnel, die werd voltooid in 1940, konden de buurtsporen worden doorgetrokken en werden er vier kopsporen aangelegd direct naast het stationsgebouw.

(bron: Wikipedia)
Lees ook het uitgebreide verhaal over de geschiedenis van Utrecht Centraal op DUIC.  
Terug